Pages

Sunday, November 27, 2011

ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္႔ ငရဲျပည္

တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာဂ္႔တစ္ခုအတြက္ ပို(စ္)႕ေရးေနရင္း ေသသြားသည္။ ရုပ္မပါေသာ နာမ္သည္ ေပါ႔ ပါးစြာ လြင္႔ေမ်ာေနသည္။ အေမွာင္ထု တစ္ခုဆီသုိ႔ ဦးတည္ေနသည္ဟု ထင္သည္။ သိပ္မၾကာပါ ဆိုင္းဘုတ္ တစ္ခုကို ေတြ႔ရသည္။ ငရျဲပည္မွ ၾကိဳဆိုပါ၏ ...။ ၀က္သီးေတာ႔ နည္းနည္းထမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကၾကက္သား မၾကိဳက္ ၀က္သားပဲစားသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔ ၀က္သီးထျခင္းျဖစ္သည္။ ငရဲျပည္က ထင္သေလာက္ မခမ္းနားပါ။ လမ္းေတြမွာလည္း ခ်ဳိင္႔ေတြ၊ က်င္းေတြႏွင္႔။ ဒါေပမယ္႔ နည္းနည္းေတာ႔သန္႔သည္ဟု ထင္စရာရွိပါသည္။ ဗြက္ေတြဘာေတြ မရွိပါ။ လမ္းအနည္းငယ္ ေလွ်ာက္မိေသာအခါ ငရဲျပည္၏ စည္ကားမႈကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ 
ေတြ႔ရပါေတာ႔သည္။ ေစ်းတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး ျဖစ္သည္။ ေအာ္သူ၊ ေရာင္းသူမ်ားႏွင္႔ ငရဲျပည္က ကုန္ေစ်းတန္းအလားပင္ ထင္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္က စပ္စုလိုသျဖင္႔ ေဘးနားက ျဖတ္သြားေသာ ရုပ္ဆိုးဆိုးႏွင္႔ လူတစ္ ေယာက္ကို ေမးၾကည္႔သည္။

ေနာင္ၾကီး.. ဒါဘာပြဲေတာ္လည္း ဟင္..

မင္းငရဲျပည္ ေရာက္တာ သိပ္မၾကာေသးဘူး ထင္တယ္

ဟုတ္ကဲ႔ .. ကၽြန္ေတာ္ေသတာ နာရီပိုင္းပဲ ရွိပါေသးတယ္..

ေၾသာ္. ဂလို႔ကို.. ဒီေန႔က လျပည္႔ေန႔ေလ .. ဒါက ငရဲေစ်းပြဲေတာ္..

ဘယ္ႏွယ္႔ဟာပါလိမ္႔..။ နိဗၺာန္ ေစ်းပြဲေတာ္လည္း မဟုတ္။ မရွင္းသျဖင္႔ ထပ္ေမးမိျပန္သည္။

ငရဲျပည္က လျပည္႔ေန႔ရွိလို႔လား..
ထိုသူက ေၾကာက္လန္႔တၾကားျဖင္႔ ပါးစပ္ကို လက္ညဳိးႏွင္႔ ပိတ္ကာ တုိးတိုးေျပာဟု လုပ္ျပသည္။

ေဟ႔ေကာင္..တိုးတိုးေျပာပါကြ။ ငရဲျပည္မွာ ဘယ္ကလရွိမလဲ။ ဒါက လူ႕ျပည္က မီးသြယ္ထားတာ။ သူ႔တိုက အဲ႔ဒါကို လလို႔ ေခၚၾကတယ္ကြ။ တစ္ေနကုန္ မီးလာတဲ႔ ရက္ဆို လျပည္႔ေနလို႔ သတ္မွတ္တယ္။

ေၾသာ္... ဒီလိုလား..ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ာကဘယ္သူလဲ... ဒီကို ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ..။

ငါ႔နာမည္က ကိုျငိမ္းႏိုင္ကြ.. အင္တာနက္မွာ ဘေလာဂ္႔ေလး ေထာင္ထားတယ္ကြ..
ဒီကို ဘယ္လိုေရာက္လာသလဲဆိုေတာ႔... ပို(စ္)႔ေလးေတြေရးရင္ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတယ္ေနရာ
ေရာက္ရင္ ျဖတ္ျဖတ္ထားခဲ႔လို႔ ေသတာနဲ႔ ငရဲျပည္ကို တန္းေရာက္တာပဲ...

ေနပါဦး.မင္းကေကာ ..ဘယ္သူလဲ...

ကၽြန္ေတာ္လည္း သန္လ်င္သားဆိုျပီး..ဘေလာဂ္႔ေလး ေထာင္ထားတာဗ်... ဘယ္လိုေၾကာင္႔ ငရဲျပည္
ေရာက္တာလဲေတာ႔ မသိေသးဘူး...

ေအး.. မသိေသးရင္ ငရဲမင္းၾကီးနဲ႔ သြားေတြ႔လိုက္ဦး.. ငါကေတာ႔ ဟိုဘက္ဘေလာဂ္႔ဂါ ငရဲအေဆာင္ကို သြားလိုက္ဦးမယ္...

ဟမ္... ငရဲျပည္မွာ အေဆာင္ရွိတယ္ ... ဟလား

အစတုန္းကေတာ႔ မရွိဘူးကြ...ေအး..ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘေလာဂ္႔ဂါေတြ ငရဲေရာက္တာမ်ားလို အေဆာင္
ေဆာက္ေပးထားရတယ္.. သြားလိုက္ဦးမယ္ကြာ... ေၾသာ္..ဒါနဲ႔ မင္းအကူအညီလိုရင္ မေရႊစင္ဦးဆီကို သြား သူက ငရဲေရာက္တဲ႔ ဘေလာဂ္႕ဂါေတြအတြက္ အကူညီေပးဖို႔ ေအဂ်င္စီ ဖြင္႔ထားတယ္.. သူကေတာ႔ ငရဲျပည္မွာ ၀ါအၾကီးဆုံးပဲ.. သြားျပီေဟ႔...ငါလည္း ေနာက္က်ေနျပီ...
ထိုရုပ္ဆိုးဆိုးႏွင္႔ ကိုျငိမ္းႏိုင္ဆိုေသာ လူၾကီးသည္ ထြက္သြားေတာ႔သည္။
 ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟိုၾကည္႔ဒီၾကည္႔ႏွင္႔ ဆက္ေလွ်ာက္သြားသည္။ တစ္ေနရာအေရာက္ေတာ႔ လူတစ္
ေယာက္ ကုန္းကုန္းကြကြႏွင္႔ တစ္ခုခုကို ရွာေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထိုလူနားသို႔သြားကာ ၾကည္႔မိ သည္။

ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. ေနာင္ၾကီး.. ဘာကူညီေပးရမလဲ..

အာ..ဒီမွာ ျမွားေပ်ာက္သြားလို႔ ဗ်...

ဟမ္.. ခင္ဗ်ားက ျမွားနဲ႔ ဘာလုပ္မလို႔တုန္း...

ဟာ.. ဒီလူေတာ္ေတာ္ခတ္တာပဲ... ၀တ္စားဆင္ယင္ပုံေလး ဘာေလးၾကည္႔ပါဦးဗ်.. စြတ္ရြတ္ေျပာမေန နဲ႔။


ထိုလူေျပာမွ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည္႔မိသည္.။ ပုံစံက အခၽြန္ေတြ ၊ အတက္ေတြႏွင္႔
က်န္စစ္သားလိုလို၊ ဘုရင္ေနာင္လိုလိုနဲ႕ယူနီေဖာင္းက နည္းနည္းေတာ႔ဆန္းသည္။ ရင္ဘက္မွာက Made in Burma လို႔ေရးထားသည္။ ၾကည္႔ရတာ ေတာင္ဒဂုံစက္မႈဇုန္က ထုတ္လုပ္လိုက္ပုံရသည္။ ေက်ာမွာ လည္း ျမွားထည္႔တဲ႔ က်ယ္ေတာက္နဲ႔။ ဘယ္လို သတၱ၀ါလိမ္႔..။

ကၽြန္ေတာ္ မသိဘူးဗ်..ခင္ဗ်ားက ဘယ္သူတုန္း..

ခင္ဗ်ား..ေတာ္ေတာ္တုန္းတဲ႔လူပဲ... ဒီလိုပုံစံမ်ဳိး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္၀တ္တာေတြ႔ဖူးလဲ.. ျမွားနတ္ေမာင္ဗ် ၊ ျမွားနတ္ေမာင္..ဟြန္း.. ရွင္းျပရတာ ေလကုန္လိုက္တာ ..

ထိုျမွားနတ္ေမာင္က ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျမည္တြန္ေတာက္တီးျပီး ျမွားကို ျပန္ရွာေနျပန္သည္။ကၽြန္ေတာ္လည္း
ေမးလက္စႏွင္႔ မထူးေတာ႔။ ဆက္ေမးရျပန္သည္။
ဟို... ငရဲျပည္မွာ ျမွားနတ္ေမာင္ရွိတယ္လို႔ မၾကားမိပါလားဗ်ာ...

ဟုတ္တယ္... အစတုန္းကေတာ႔ မရွိဘူး... အခုရွိတယ္..ေတြ႔ျပီလား

အင္...ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားက ငရဲျပည္ကို ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ ... ဗ်..

ဒီလူ ေတာ္ေတာ္လွ်ာရွည္တာပဲ... က်ဳပ္လူ႔ဘ၀တုန္းက ေခ်ာကလက္ က်ဴးပစ္ေလးဆိုျပီး ဘေလာဂ္႔ေရး တယ္ ေသလည္း ေသရာ ငရဲျပည္မွာ ဒီလိုပုံစံျဖစ္သြားတာပဲ...

ေၾသာ္... ဂလို႔ကို .. ႏို႔သိမွသိပဲကို ဗ်..

မသိရင္ ဒီမွာၾကည္႔..။ထိုျမွားနတ္ေမာင္က သူ႔အက်ီ ၤအား အတင္းလွန္ျပ သည္။

ဘာလုပ္တာလဲ..ဗ်

ဟာ..ခင္ဗ်ားပဲ ႏို႔မသိဘူးဆို

အာ.. ဒီလူေတာ္ေတာ္ယုတ္မာတာပဲ.. ဒါနဲ႔ ခင္ဗ်ားျမွားက ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ေပ်ာက္သြားတာတုန္း..

သမီးစံဆိုတဲ႔ မိန္းမၾကီးေပါ႔ဗ်ာ... သူဟာ႔သူ ေယာက်ာ္းလိုခ်င္တာနဲ႔ က်ဳပ္ဟာက်ဳပ္ ဇိမ္က်ေနတာကို အတင္းလာႏူိူးတယ္..။ျပီးေတာ႔ ဟိုဂူပါ ကၽြံျပီး ျပိဳသြားတဲ႔ အေကာင္နဲ႔ ...

ဂူဂၽြန္ပ်ဳိပါ ..ဗ်ာ..ခင္ဗ်ားကလည္း..

အင္းအင္း.. အဲ႔ေကာင္နဲ႔ ညာ းေအာင္ျမွားနဲ႔ပစ္ေပးရမယ္တဲ႔...ျပီးေတာ႔ သူ႔ကိုယ္သူလည္း ဂ်င္းထည္႔တဲ႔ ဆန္းမီဆိုျပီး လိုက္ၾကြားေနတယ္..

ဂ်င္ဆန္းမီပါ..ဗ်ာ..

အင္းအင္း.. ဂ်င္းဆန္းမီဗ်ာ..အဲ႔ဒါ..ကၽဳပ္က မပစ္ေပးဘူးလုပ္ေတာ႔ နင္႔ကို အန္တီတင္႔နဲ႔ တိုင္ေျပာျပီး အေဆာင္က ေနေျပာင္းခိုင္းမယ္တဲ႔.. ေတာ္ေတာ္ယုတ္မာတဲ႕ မိန္းမၾကီး.. က်ဳပ္လည္း နတ္ဂ်စ္ပစီ ဘ၀ ေရာက္မွာ ေၾကာက္တာေပါ႔.. အဲ႔ဒါနဲ႔... သူ႔ကို ျမွားနဲ႔ ပစ္လိုက္တာ.. ျမွားက ဘယ္ေရာက္သြားလဲ မသိဘူး..ဗ်ာ.. အဲ႔ျမွားေပ်ာက္ရင္ ငရဲမင္းၾကီးဆီမွာ ဒဏ္ေငြေဆာင္ျပီး ယမန္ၾကီး ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနရဦး မယ္.. အဲ႔ဒီသမီးစံဆိုတဲ႔ မိန္းမၾကီးကလည္း က်ဳပ္ကို ဒုကၡေပးဦးမယ္... အဲ႔ဒါအခု ျမွားကို လိုက္ရွာေနတာ..
မေတြ႔ေသးဘူး.. အဟင္႔ဟင္႕...

ေခ်ာကလက္က်ဴးပစ္ေလး ခမ်ာ.. မ်က္ရည္ေလး၀ဲ၀ဲႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုေျပာျပေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သနား သြားသည္။

ဘာမွ မပူပါနဲ႔ က်ဳပ္ေလွ်ာက္သြားရင္ ခင္ဗ်ားျမွားကို ေတြ႔ရင္ .. အေၾကာင္းၾကားေပးမယ္..ဟုတ္လား..

အင္းအင္း.. ေတြ႔ရင္ ျမန္ျမန္သာ အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါဗ်ာ...

ကၽြန္ေတာ္လည္း စိ္တ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ႔သည္။ အေပၚၾကည္႔လိုက္၊ ေအာက္ၾကည္႔လိုက္
ေလွ်ာက္ရင္း...  လားလား တစ္သက္ႏွင္႔တစ္ကိုယ္ မေတြ႔ဖူးေသာ အရာအား ေတြ႔ရေလသည္။


(ဆက္ရန္ ရွိေသးသည္... ဘေလာဂ္႔မ်ား သတိသာ ထားေပေတာ႔..ငွဲငွဲ)

6 comments:

လြမ္းပိုင္ရွင္ said...

ေရာက္ခ့ဲပီးစာေတြဖတ္ခဲ့တယ္ေနာ္ ညီေလးေရ

ညိမ္းႏိုင္ said...

ဝဲလကမ္းဖေရာင္ဟဲ.....:P
ေအး....နင္လည္း ခုလိုတန္းလန္းႀကီးထားလို႕ ငရဲျပည္ေရာက္လာတယ္
မွတ္....:)

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
chocolatecupidlay said...

ေအာင္မေလး....ဗ်ာ႔..ေသေရာ
အဆက္ရွိေသးပံုရတယ္.....ေစာင္႔ဖတ္ဥိးမယ္
ဘယ္သူ႕အလွည္႔လဲဆိုတာကို...ပာီးး

မုန္တိုင္း said...

I like it.

ေအာင္မ်ိဳးမင္း said...

ဟားးးးး